وفا کنيم و ملامت کشيم و خوش باشيم

که در طريقت ما کافريست رنجيدن

چنان عجیب میگذره که به فکر کردن راجع به زندگیم نمیرسم . جا زدن هم مهلتی داره که رو به اتمام عه . این غافله ی عمر عجب میگذرد عجب عجب ...

من قول دادم . و این بار جز خودم ، باید جواب یه نفر دیگه رو هم بدم ... و من اگر نبودم الان هستم ! پایبند به قول ها !

سفر باید کرد ... همین !

سال نو شد و من دیر رسیدم به صحنه !

امسال سال مهم و سرنوشت سازیه .. از طرفی خیلی شیرین شروع شد و من خوشحالم به خاطر ادمای اطرافم

الان که مینویسم طبق روال گذشته کرمانم ... وسط رخت خواب و بین سه تا آدم ... تاریکه ، از فردا عید دیدنی ها شروع میشن و منم تصمیمات خوب و سازنده ای دارم واس امسال

براتون آرامش آرزو میکنم ...

حرفی نیس

جز تو همراهی ندارم تا شب از من پس بگیره ... مثلن صب چشامو وا کنم ببینم یکی برام LCD آیفون خریده :( آخه چه مرگشونه این لعنتیا تا یکم خشن شی میشکنن ...یه نوکیا دارم مرگ نداره :| الان تنها راه ارتباطیم تلگرام مک بوکمه ... حس میکنم تو یه جزیره دور افتادم از دنیا عقبم .. شایدم قسمت بود واسه کنکور جدی ت

So ! there I am

Another story , Another Leaing

Lucky me ! hah

Finally !!

https://telegram.me/hanilix

Lol

همه چیز از دور خوبه و این باعث میشه نتونی قدم برداری دیگه :(

+ پس فردا کنکور دارم :)) باور کردنش سخته

+ بعضی وقتا خیلی سخت میتونم تو کالبد بدنم بمونم ... اکثرا ینی

+ من شاید خیلی وقته فراموش شدم ...

...

...

...

بعد از ۲۲ سال عمر

برای اولین بار

دارم میرسم به چیزی که واقعا میخواستم !

چیزی که براش تلاش کردم !!

خوشحالم :)

+ برسم تهران بیشتر مینویسم

من اشتباهی فک کردم برسم اینجا سرم خلوت تر میشه که بنویسم :)) الان یه وقتایی جنازه میرسم خونه فقط میتونم خودمو تا تخت بکشونم ! یه نکته اینه که هرچیزی که ما دوس داریم بهش برسیم دقیقا اون چیزی نیست که فک میکنیم ... اینو وقتی بهش میرسیم میفهمیم . تا قبلش تو توهم بت پنداری اون چیز یا اون شخصیم ! و خب من

به یاد ِ روزهای خاموش زندگیم ... که من بودم و من بودم و من واقعا چقدر زندگی پیچیدست ، مجموعه ای از گذر زمان ، مثل یک فیلم ، هنوز خیلی از قسمت های فیلم رو یادم نمیاد ، خط دار شده ، و چقدر عجیب تر از همیشه میگذره ... وقتی در نهایت ِ رویات روی قله واستادی و با خودت فکر میکنی که من تا امروز کی بودم ...

برگشتم به یه سال قبل که رفته بودم مشهد ... حالم خوب نبود چون درد داشت . اینکه باشم و نباشی درد داشت . رفته بودم پیش مهسا . میگفت قرار بوده با فلانی اوکی بشی ، میگف همیشه مهمونی بودی ، میگف فلان . یادم اومد اولین باری که دیدمت طبقه بالای کافه زمستون گفتی من همه چیو تجربه کردم و خسته م . خسته م از این